Skip to content

meer dan 20 jaar MS?

Ik zou moeten dansen.

Terug kijkend heb ik altijd op mijn tenen moeten lopen om door het leven te wandelen. Daar er nog wel wat extreme zaken in mijn leventje gebeurd zijn, werd dit geweten (inclusief door mijzelf) aan deze zaken; jong uit huis; veel mensen verloren aan zelfdoding (laat ik niet mijn hele levensverhaal even neer gooien).

Dit zal niet meewerken.

Maar als ik al zo lang met heftige klachten rondloop? Wat gaat er dan allemaal veranderen? Ik wil altijd zo graag¬† “mee doen”, maar wat houdt dit eigenlijk in? Hoe voel je je wanneer je niet ziek bent. Wanneer je niet op je tenen hoeft te lopen om de alle daagse zaken te doen… Je niet net hoeft te doen of je het allemaal wel kan, terwijl dit vaak niet het geval is..

Mee doen.

Gesprekken kunnen volgen; woorden niet vergeten; mist uit je hoofd; spanning uit je lichaam; niet continu overprikkeld zijn; geen pijn; niet uitgeput; een avondje op kunnen blijven; echt kunnen spelen met je kinderen; niet de hele dag hoeven plannen zodat je ’s avonds nog een maaltijd kan koken en de meisjes gezellig naar bed kan brengen; Spontaan een auto in kunnen springen voor een boodschap, een dagje uit plannen… Wie weet wat tijd voor mij; hobby’s, werk, vrienden.

Wat moet ik me hier bij voorstellen.

En de resultaten zullen nog wel even op zich wachten daar ik hoor dat de revalidatie zacht gezegd pittig is. En zeker een half jaar tot een jaar kan duren.

Wie kan mij vertellen hoe het is gezond te zijn?

Morgen krijg ik mijn stamcellen terug. Ze noemen dat hier new birth… Zelfs na al het onderzoek wat ik heb gedaan noem ik het een groot vraagteken.

Denk dat ik zoals mijn verjaardag dit feestje oversla en het op mijn manier doe… Misschien met Loe en Emma

Laat een reactie achter





Translate
Scroll To Top