Skip to content

Els van Opzeeland

Els leeft in een klooster in Noorwegen.

Ons eerste contact was bij haar moeder op haar verjaardag, waar ik direct een verbinding met haar voelde. Sinds dien is vaak in mijn gedachten.

Vandaag ontving ik een mail van haar. Een deel hier van wil ik graag met jullie delen:

“Onderstaande tekst moest ik een paar dagen geleden hardop voor lezen in de kerk om ..4.20 ’s ochtends en ik dacht aan jou.

Weet dat ik en onze gemeenschap je dragen in onze gebeden.” Liefs Els

“Late have I loved you, beauty so old and so new: late have I loved you. And see, you were within and I was in the external world and sought you there, and in my unlovely state I plunged into those lovely created things which you made. You were with me, and I was not with you. The lovely things kept me far from you, though if they did not have their existence in you, they had no existence at all. You called and cried out loud and shattered my deafness. You were radiant and resplendent, you put to flight my blindness. You were fragrant, and I drew in my breath and now pant after you. I tasted you, and I feel but hunger and thirst for you. You touched me, and I am set on fire to attain the peace which is yours.” 
― St. Augustine of Hippo, Confessions

Translate
Scroll To Top